Machine transcription
۴۱۵ شعر العجم حصہ چهارم
نباشد خرچ را کم باید کرد ولی ذکر تدبیر و تحریص عوائد را
ننموده است، مطلب شعر فردوسی این است که چون خرچ
میکنی چیزی می باید برای دیگر روزت نیز بیندوزی۔
وطرف این امر نیز اشاره شده است که اگر از یک
اندوخته وافر چون انسان بی باکانه خرچ میکند و از روی
غلطی هیچ پروای آن را نمیکند بالآخر خمیازه اتمام آن
را می کشد طوریکه از کوه یک یک سنگ کشیده شود چیزی
در آغاز نظرش کمبود نمی آید ولی رفته رفته یکروزی تمام
ذخیره آن ختم میگردد.
بسیار ازان اصول حکمت و موعظت را که امروز کسب
عمومیت و ضرب المثل گردیده فردوسی بسیار پیشتر طوری
بیان کرده است که امروز نیز همان طرز ادای او
جدید بنظر می خورد ۔ مثلاً
فلک گاہی موافق و ہنگامی مخالف :
دو دل دارد این باژگونه سپهر
یکی پر ز کین و یکی پر ز مهر
دیر آید درست آید :
خداوند ما داور رہنمای
به شش روز کرد این جهانرا بپای
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
