Page 394

۳۸۹ شعر العجم حصه چهارم زان گیسوان او را بوسید و بچنان یک ذوق بوسید که آوازش تا بگوش رودابه رسید : ع که بشنید آواز بوسش عروس بعد از انداختن کمند چون زال بر بام بالا شد رودابه نزدیک شده برائے سلام دادن خود را خم کرد و دست خود را بدستش افگنده جانب ایوان زرنگار خویش روانه شدند : ؎ گرفت آن زمان دست دستان بدست برفتند هر دو به کردار مست با این هم رودابه لحاظ شرم و حیای خود داشته با اینکه از دست طپش دل خود بیقرار بود تا هم به نگاه تیز بطرف او دیده نمی توانست : ع به دز دیده در وی همی بنگرید هم آغوشی و بوس و کنار تماماً بعمل آمده لکن فردوسی شهادت میدهد و ما هم بران شهادت یقین میکنیم که آنها فقط بهمین قدر اکتفا نموده اند : ؎ همی بوس بود و کنار و نبید مگر شیر کو گور را نشکرید هر دو عاشق و معشوق با همدیگر عهد وفاداری را بستند رودابه باین الفاظ مؤثر این مضمون را اداء نموده است : ؎