Page 393

شعرالعجم حصہ چهارم ۳۸۸ رعنائی و خوبروئی او پرداختند - رودابه بعد از شنیدن این اوصاف بلهجه شوخی معشوقانه خویش میگوید: همان زال کو مرغ پرورده بود چنان پیر سر بود و پژمرده بود به رخ شد کنون چون گل ارغوان سهی قد و زیبا رخ و پهلوان غرض زال به نزد محل رودابه آمده بزیر آن ایستاد و رودابه بر بام بالا خانه آمد - اولین ملاقات و هم صحبتی و هم سخنی و راز و نیاز بهترین یک موقع عمده ایست برای شاعری عشقیه - اگر چه فردوسی طبعاً متین و خشک مزاج است و موضوع کتابش نیز ازین کوچه جداست تا هم چون بوقتش رسید بلحاظ کمال شاعرانه خویش این داستان را به نهایت رنگینی و دلاویزی اداء نموده است - رودابه بمجرد دیدن زال گیسوهای خود را دراز کرده یا آویزان کنان میگوید : بگیر این سر گیسو از یک سویم ز بهر تو باید همی گیسویم بدان پرورانیدم این تار را که تا دستگیری کند یار را