Page 363

شعر العجم حصه چهارم ۳۵۸ (۲۰۰۰) گذشته برو سالیان دویست فردوسی واقعات عمومی را ازین کتاب می گیرد و حوالہ دادن او را در هر مقام ضروری نمی پندارد - البته آن واقعاتی را که از غیر آن تاریخ مینگارد همانا که به تصریح ماخذ خویش می پردازد چنانچه داستان شغاد را خودش از یک نفر خاندانی شغاد حاصل نموده است که می گوید : یکی پیر بد نامش آزاد سرو که با احمد سهل بودی به مرو به سام نریمان کشیدش نژاد بسی داشت رزم رستم به یاد بگویم سخن آنچه زو یافتم سخن را یک اندر دگر بافتم در تمهید داستان بیژن تصریح نموده است که واقعات او را یک شخصی که منظور نظرش بود مهیا نموده چنانچه می گوید : بدان سروبن گفتم ای ماه روی مرا امشب این داستان باز گوی مرا گفت کز من سخن بشنوی به شعر آری از دفتر پهلوی چون داستان ظلخدا درگو ، در ماخذ اصلی او بنود لذا نام راوی او را با تصریح نشان داده میگوید : چنین گفت فرزانه شاهوی پیر ز شاهوی پیر این سخن یادگیر