Page image — the source of record
Machine transcription
۳۵۱ شعر العجم حصه چهارم
آید و عند اللزوم حالاً مرد و زن، آقا و نوکر، طفل و جوان
امیر و غریب، سوداگر و پیشه ور عالم و جاهل و امثال
آن یاد کرده می شود و طبعاً اخلاق ، خوی بوی ، طرز
انداز ، مزاج ، طبیعت ، گفتگو و محاوره این اشخاص
مختلفه ، مختلف می باشد پس کمال شاعر این است
که بیان هر آن شخصی را که میکند می باید که تمام
خصوصیات امتیازی او را قائم کند بیان طفل را این طور
نماید که در کلمات او اثرات بچگی و خوردی ادا کرده شود
و اگر واقعه نوکر را می نویسد می بایست که طوری او
را بنگارد که از اخلاق و عادات و محاوره و طرز انداز او
بوی نوکری و محکومی ظاهر شود نه بقسمی که ناظرین حس
کنند که شاعر قصداً باظهار نوکر بودن او پرداخته است
و اگر بیان یک ذات شریفی را کند می بایست که در
حوادث نهایت سخت و ابتلا های بزرگ نیز جوهر شرافت
او مشهور گردد -
این امر را نیز ملحوظ نظر باید داشت که در عادات
و اخلاق مخصوصه هر شخص بعضی سخنها نمایان می باشد
و شاعر معمولی فقط همان سخنان را نمایان میکند که نظر
او تابان اصابت نموده است لکن نگاه یک شاعر اعلیٰ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.