Page 330

۳۲۵ شعر العجم حصه چهارم هلاک طرز آن بیگانه خوی آشنا رویم که با این بی وفائی با وفا دار است پنداری آشنا رو :- شخصی را گویند که اثر محبت در دلش چیزی نباشد اما از چهره او اثر محبت مشاهده گردد - آن مطلبی را که درین شعر مذکور شد الفاظ "بیگانه خو" و "آشنا رو" بچه قدر خوبی و درستی ادا کرده است- (۳) فغان از قاصدان بے تصرف زخود یک بار پیغامی نسازند "بے تصرف" آن قاصدی را گویند که در پیغام از طرف خویش چیزی را کم و بیش نمیکنند- بلکه هر آن چیزیرا که شنیده اند بے کم و کاست اداء میکنند- مطلب این است که من از بے تصرفی قاصد نالانم که اگرچه معشوق نسبت بمن کدام سخن تسلی بخشی را نگفته بود- می بایست که قاصد از طرف خود یک سخن مسرت آمیزی را بمن از طرف او حکایه میکرد تا من خوشنود می گشتم- (۴) چه خوش است با دو یک دل، سر حرف باز کردن گله گذشته گفتن سخن در از گفتن اثر عتاب بیرون از دل هم، اندک اندک