Page 33

شعر العجم حصه چهارم ۲۸ محل میں گھٹ گئی ”مجھی گودی میں لو ذرا“ ترجمه :- ناله و فغان دارد سکینه که ای کاکای خوب من در میان محمل نفس من حبس شده کمی مرا در آغوش خود بگیر - بابا سے کھدؤ اب کہیں خیمه کریں به پا ٹھنڈی ہوا مین لیکے چلو تم پہ میں فدا ترجمه :- اکنون بابائے من بگو که به کدم جائے خیمه را ایستاده کند مرا در ہوائے سرد با خود گرفته برو، من بر تو فدا شوم - سایه کسی جگه ہے نہ چشمه نه آب ہے تم تو ہوا میں ہو میری حالت خراب ہے ترجمه :- در هیچ جائے نه سایه بنظر می آید، و نه چشمه و نه آب است حالانکه تو در ہوائے تازه هستی و حالت من رو بخرابی گذاشته است. این مخاطبه در موقعی است، که اهل بیت نبوی در نهایت گرمی ہای سخت عازم کربلا هستند، و سکینه دخترک سیّدنا حسینؓ به کاکائے خویش حضرت عباسؓ از گرمی شکایت دارد در این قطعه تمام این خصوصیات و خیالاتیکه مخصوص بطرز گفتار اطفال است، پیش نظر گذاشته شده است - ”اچھے چچا“ باصطلاح اطفال ”کاکا جان گلم“ خاص لہجه اطفال است، در بغل باطفال لطف و مسرت مزیدی حاصل میشود، لہذا از فرمائیش ”در آغوش گرفتن“ خواہش طفلانه ہویدا میشود، اطفال محض