Page image — the source of record
Machine transcription
۲۵ شعر العجم حصہ چهارم
که همان آواز های را که در وقت باریدن باران و روان شدن
و منتشر گردیدن و بسیار گشتن آب (و غیره وغیره) بوجود می آید
و بهمه الفاظ اظهار آن میشود، حکایه کرده است ، و تا جای
کمال محاکات و تخیل خود را در آن بکار برده است، که اگر کسی
آن نظم را بآوازی خوش و مترنم درست بخواند ، مستمع چنان می
پندارد که بکمال قوت و بشدت سیلاب می آید و زیاده شده میرود
روزی در هنگام طالب العلمی من بیک مجلسی کسی این شعر
"کلیم" را خواند ه
سر به بستان چو دهد جلوهٔ یغمائی را
اول از سرو کند جامهٔ رعنائی را
والد مرحومم نیز تشریف داشتند. من اعتراض کنان گفتم که
بمناسبت اینکه جامه است پس می بایست ، که عوض"کند""کشد"می
گفت ، تا در شعرش فصاحت بوجود می آمد ، زیرا که جامه کندن اگرچه
صحیح است ، ولی فصیح نیست ، تمام حضار ساکت ماندند ، والد
مرحومم بعد از تامل اندک فرمودندنی ! همین"کند" روح و روان
این شعر است ، زیرا مطلب شاعر این است ، وقتیکه معشوق
در باغ بصورت غارتگری جلوه افروز میگردد ، اولاً لباس رعنائی
را از بر سرو بدر میکند ، "لباس کشیدن" دو معنی دارد (۱) اینکه
شخصی بواسطه گرمی وغیره لباس خود را کشیده بگذارد ، و یا نوکرش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.