Page 174

شعر العجم حصہ چہارم ۱۶۹ عوفی یزدی می نگارد ۱ ؎ کہ من در بخارا بمکتب خانہ سرپل دیوان عربی او را دیده و ازاں جملہ چند شعرش را نقل نمودم کہ دوسہ بیت آں قراء آتی است :- ۲ ؎ یریدون تزویجی من الکفو طالباً ومالی من جنس الملوک عدیل اری ان مثلی کالمحال وجودہ ولیس الیٰ نیل المحال سبیل مردم اراده دارند ۔ کہ عروسی مرا با یکی از همسران من بنمایند ۔ مگر ہمسر و سیال من در کجا یافت شده می تواند ۔ خیال خود من ایں است ۔ کہ یافتن نظیر من یک چیز محال است ۔ و برائے یافتن یک چیز محال پیچ یک تدبیرے نیست + اگرچہ لہجہ ایں اشعار ابداً لہجہ آں ادوار نیست ۔ و در زمان جاہلیت لفظ محال کجا بوجود آمده آمده بود ۔ تاہم ما انیں بیان عوفی انکارے نداریم ۔ کہ بہرام بزبان عربی چیزے گفتہ خواہد بود ۔ چونکہ بذریعہ زبان عربی از شعر و شاعری واقف شدہ شدہ بود ۔ لہٰذا گاہے گاہے در فارسی نیز از زبان او فقرات موزونے می برآمد ۔ عوفی یزدی می نویسید :- ”وقتے آں پادشاہ در مقام نشاط و موقع انبساط ایں چند کلمہ موزون را بزبان راند“ منم آں شیر یگہ منم آں پیل یلہ + نام من بہرام گور، کنیتم بوجبلہ ۱؎ لباب الالباب جلد اول مطبوعہ یورپ صفحہ ۱۹ +