Page 173

شعر العجم حصه چهارم ۱۶۸ انگیزی آب و ہوائی ایران هیچ جائے شبهه نیست - مگر این امر نیزانه بدیهیاتست - که امروز ہزار ہا تلمیحات و روایات موجود اند که علوم و فلسفه زمان گذشته ایران باقی نمانده است - لاکن نامهای نامی و اقوال حکمای ایرانی تا بامروز در کتب نقل است - محققین اروپائی بسیاری از کتابهای زبان پهلوی را جستجو و تلاش نموده بالاخر آنرا پیدا کرده اند - مگر چهار شعر پہلوی ہنوز ہم دستیارشان نه شده است - اگر اشعار فارسی یافت نمیشد - خیر ولی می باید که نام شعرای آن یافت میشد - وقتیکه یکی ازین هر دو یافته نشد - پس تنها شهادت ولوله خیزی آن بر زمین تا بکدام اندازه کار آمد شده میتواند شعریکه فوقاً نقل شده است از ان میان شعر نخستین یک فقرهٔ دعائیه است - که از حسن اتفاق موزون افتاده است - در شاهنامه در موقعیکه کدام یکی از اهل دربار بحضور شهریار چیزی عرض و استدعا نموده میخواهد اولاً این شعر را برزبان می آورد * کیفیت شعر دومین این است - که اتفاقاً بهرام گور میان بادیه نشینان عرب پرورش یافت و ازین بود و باش خودسان عربی زبان مادری او گردید - چون در عربستان شاعری علی العموم مشعل بود لہٰذا این مذاق برای او نیز پیدا شد *