Page 150

۱۴۵ شعر العجم حصه چهارم این مضمون اولاً این نکته را باید فهمید، که ماشین معاشرت انسانی از فلسفه و سائیس نی بلکه بواسطه جذبات انسانی در حرکت و رفتار است فرض کنید که پس یک شخص معمری مرده ولاش آن در پیش نظر افتاده است این مرد اگر از سائیس فکر و رای بگیرد ، این جواب را خواهد گرفت ، که اینچنین اسبابی در وجود این متوفی مجموع شده اند، که بواسطه آن دوران خونش بند و یا حرکت ولش سکون را اختیار کرده که نام دیگر آن وفات گردیدن این متوفی بوده این یک واقعه ایست ، که علاج پذیر نیست و خواه مخواه واقع میشود ، از آنجا که زنده گانی مکرر ممکن نیست ، لہذا گریستن و نوحه کردن و متاثر گشتن در وقوع همچو یک مسئله بالکل بیکار و فضول و یک عمل احمقانه ایست ، لکن آیا در تمام عالم یک نفر هم اینطور پیدا خواهد شد ، که برین نظریات پابند بوده عمل کند ؟ و آیا خود سائیس ازین اصول می تواند که کاری بگیرد ؟ شیرینی اطفال ! و مهربانی و شفقت مادری ! و جوش محبت ! و هنگامه غم ! رنج مرگ! و مسرت ولادت را آیا با سائیس سروکاری است ؟ اما اگر این اشیا کاملاً محو و فنا گردد، دفعتاً