Page 87

۸۲ یکی را سنبل نورسته بالین یکی را لاله خود روی بستر بروی موی او بنگر که بینی پی از بر بر دو آن را فعل آذر یکی بی دود سال و ماه سپهر یکی بی نور روز و شب منور مرا بهره دو چیز آمد زگیتی دل پاک و زبان مدح گستر یکی بر مهر جانان وقف کردم یکی بر مدح شاهنشاه کشور یک قصیده دیگر است - گه آن آراسته زلفش گره کردا یتی گه آن پیراسته جعدش بها در شک کن خبر شگفته ناله رخساره حجاب لاله چرا ره سراز علاج و دل از خاره تن از شمیر پرشکر سمن بوی شبنم بوی بلا جوی جفا کی پریزادی پریروی پریچهری پری پیکر بپرداز ای دل از روئی که گاه آمد که حتی غزل چندین چرا گوئی ز عشق آن بت دلبر ثناجوی از غزل پاسخ کند این هر دو بو دیان غزل بر ماه زیبارخ ثنا بر شاه نیک اختر یک قصیده بسوال وجواب شروع کرده تا آخر همین انداز را قائم داشته و به نهایت خوبی بمدح رجوع کرده است ـ بپر سوالی کز ان گل سیراب دوش کردم مرا بداد جواب گفتم آتش در ان رخست که فروخت گفت آن که دل تو کرد کباب حصه اول شماره پنجم ٦٠٠ روپیه کابلی