Machine transcription
۵۷
از دهن تنگ تو گویا کسی وانگلی نار بد و نیم کرد :
رباعیات
رباعیاتش بلند نیست ، یک رباعیش مجمع الفصحا
نقل کرده -
چون کار دلم ززلف او ماند گره در هر رگ جان صد آرزو ماند گره
امید زگریه بود ، افسوس افسوس کانهم شب وصل در گلو ماند گره
لیکن این کلام هرگز از عصر رود کی شده نمی تواند
مقبولیت عام و اعتراف شعرا
در میان شعرا کمال شاعری رود کی عموماً مسلم است خود
معاصر و هم فن همپایهاش (شهیدی میگوید -
بسخن ماند شعر شعراء رود کی را سخنش تلونیات
شاعران را خرد چست بلیغ رود کی را خرد چست هجاآت
عنصری میگوید -
غزل رود کی وار نیکو بود غزلهای من رود کی واریت
اگرچه بکوشم به باریک و هم درین پرده اندر مرا یار نیست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
