Page image — the source of record
Machine transcription
۵۵
هجو یا شکوه
هجو یک داغی خیلی بد نما بر چهرهٔ شاعری فارسی است لیکن هجو
رودکی هم از متانت و واقعیت عاری بنظر نمی آید -
زهی سوار و جوان و تو انگر از ره دو بخدمت آید نیکو سکال نیک اندیش
پسند آید مر خواجه را پس از ده سال که باز گردد پیر و پیاده و دل ریش
جدت مضامین
در شاعری ابتدا یے عموماً مضمون بندی ہیچ نمیباشد لیکن
حیرت است که رودکی ازین کلیہ مستثنی مانده بسیار مضامین تازه
بتازه پیدا کرده است مثلاً میگوید -
آفتابی که زچابک قدمی بر سر ذره نماید جولان
در تعریف اسپ
رودکی چنگ بر گرفت و نواخت باده انداز کو سر و و انداخت
آن عقیقین مے که هر که بدید از عقیق گداخته نشناخت
هر دو یک گوهرند لیک بطبع این بیغست و آن دگر گهت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.