Machine transcription
٥٤
مدح ممدوح را به قصیده اراده آغاز کرده است) گریزهای رودکی
اکثر بهمین رقم هستند مثلاً در یک قصیده تصویر موسم خزان را
میکشد که در ذیل آن میگوید –
باد خوارزمی کنار باغ پر دینار کرد چون کنار زائران را کرد دوست باد شد
یا مثلاً در ذیل تعریف باغ میگوید –
یار من گفتا بهشت است ای شگفت !! این باغ نیست
گفتم این باغی است خرم چون بهشت کردگار
آن بهشت ناپدید است – این بهشت استی عیان
این بنقد آن نسیه آن نهان این آشکار
آن مکافات نماز است – این مکافات مدیح
آن عطای کردگار است این عطای شهریار
رودکی در بعض قصائد التزام رموز را نموده است که هیچکس
تقلیدش نتوانست مثلاً یک قصیده شش سی و سه شعری است
که سراسر مطلعها میباشند مطلع اولش اینست –
ندانی در چم ای بت مرازان زار گردانی دگر زارم نگردانی بداغ هجر کردانی
عصه اقلد با ن حصرا بعد سرام ۲۰۰ کانه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
