Page image — the source of record
Machine transcription
٤٨
زآمده شادمان نباید بود وزگذشته نکرد باید یاد
نیک بخت آن کسی که داد و بخورد شوربخت آن که او نخورد نداد
بادو ابر است این جهان افسوس باده پیش آر هر چه بادا باد
تمام دیوان خواجه حافظ شرحی است ازین متن ـ
روی بمحراب نهادن چه سود دل به بخار او بتان طراز
ایزد با وسوسه عاشقی از تو پذیرد نه پذیرد نماز
واقعه نگاری
یعنی تصویر کشیدن یک واقعه عنصری است از شاعری این عصر
در کلام رودکی در هر جا بنظر می خورد، در یک قصیده تصویر شباب
و پیری کشیده است چند اشعارش هدیه میکنیم ـ
مرا بود فروریخت هر چه دندان بود نه بود دندان لابل چراغ خندان بود
یکی نماند کنون بل همه بود و برنخت چه نحس بود همانا که نحس کیوان بود
نه نحس کیوان بود و نه روز کار دراز چه بود راست بگویم قضای یزدان بود
همی ندانی ایماه روی غالیه موی که حال بنده ازین پیش بچه سامان بود
بزلف چوگان نازش همیکنی تو به ندیدی او لا آنکه که زلف چوگان بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.