Page 441

٤٣٦ فردوسی نظامی بداینست قیدافه کاققیصرست زر پخته را بر محک زد عیار بر آن لشکر نامور مهترست ز سر تا قدم دید در شهریار بدو گفت کای مرد گسترده کام چو نیکو نگه کرد و بشناختش بیا تاچه دادت سکندر پیام به تخت خود آرام گه ساختش چنین داد پاسخ چو شاه جهان سکندر برسم فرستادگان سخن گفت با من میان مهان نگه داشت آئین آزادگان که قیدافه پاک دل را بگوی پس آنگه گذارش گرفت از پیام که جز راستی در زمانه مجوی که شاه جهان داد نیکنام نگر سرنه پیچی ز فرمان من چنین گفت کای داور نامجوی نگهدار بیدار پیمان من ز نام آوران جهان برد گوی دگر هیچ تاب انداری بدل چه افتاد کز ماعنان تافتی بیارم یکی لشکر دلگسل سوی ما یکروز نشتافتی بر آرم دما از همه لشکرت زبونی چه دیدی که توسن شدی به آتش بسوزم همه کشورت چه بیداد کردم که دشمن شدی حصه اول شتر نجم ۹۰۰ غلیم چاٹ