Page image — the source of record
Machine transcription
١٤٩
قومى فردوسی اظهار نمودن احسان عرب را گوارا نکرد، فردوسی
دعوی میکند که یک کتاب خیلی مبسوط از تاریخ ایران در حالت غیر
مرتب وغیر مدون موجود بوده اجزای پراکنده آنرا پیش موبدان
(پیشوایان مذهبی) کم کم بودند یک دهقان دولتمند از هرجا موبدان
سفید ریش را جمع کرد و اجزای پراکنده را به امداد روایتهای
شفاهی ترتیب داده تاریخ مکمل مدون نمود ـ
یکی نامه بد از گه باستان فراوان بدو اندرون داستان
پراکند در دست هر موبدی ازو بهره برده هر بخردی
یکی پهلوان بود دهقان نژاد دلیر و بزرگ و خردمند و راد
زهر کشوری موبدی سال خورد بیاورد و این نامه را گرد کرد
بپرسیدشان از نژاد کیان وزان نامداران فرخ گوان
بگفتند پیشش یکایک مهان سخنهای شاهان گشت جهان
چو بشنید ازیشان سپهبد سخن یکی نامور نامه افگند بن
فردوسی میگوید که دقیقی بنظم این کتاب پرداخته بود لیکن چون
نا تمام گذشته رفت من آنرا به تکمیل رسانیدم ـ
حصه یکم سیرت محمدی صفحه ۲۱ سطر هفتم کارگر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.