Page image — the source of record
Machine transcription
١٤٨
چنانچه کشف الظنون میگوید —
تاریخ الفرس لبعض قدماء اہل فارس و تاریخ ایران که تصنیف بعض قدماى فارس
قد كان معظماً عند العجم لما فيه من اخبار چون این کتاب تاریخ اسلاف پادشاهان عجم است
اسلافهم وسیر ملوکهم و هو اصل عجمی ہا آنرا معظم میدانستند همین کتاب ماخذ
الشہنامه وغیر ہا نقله ابن المقفع شاہنامه وغیر است — ابن المقفع آنرا از فارسی
من الفہلویة الی العربیه — بعربی ترجمه نمود —
صاحب مجمع الفصحا مینویسد —
(( از جمله نامه ہاے قدیم جاسپ نهاد — کتاب اوست که در ذکر
خسروان ایران بوده ، دیگر آئین بهمن است در احوال بهمن — دیگر
در آب نامه است دیگر دانش افزای نوشیروانی که جامع آن
بزرگ مہر حکیم بوده ، و باستان نامه و دانشور نامه وخرد نامه
وحکیم ابوالقاسم محمد بن منصور فردوسی آثار افعال ملوک عجم را
ازان نامه ہا بدست آورده ))
ازین تصریحات و قرائن ثابت شد که بیشتر ماخذ فردوسی
تاریخهاے عجم که در عربی ترجمه شده اند میباشند — لیکن غرور
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.