Page 262

٢٥٣ بفقرا حاصل نسبت پس تقاضای طبیعی داعی میشود که این نعمتها را به تحقیر یاد کنند که رنج محرومی سوهان روح نشود ـ این نکته را سحابی در یک رباعی ادا میکند که شعر دومش این ست ـ القصہ کہ اغراض اگر بشناسی بر فقر ز کبر و بر غنا از حسدست مصلحت اخلاق رذیله بعض مردم شبهه دارند که حق تعالی در انسان مکرم اخلاق رذیله (غرور ـ بغض ـ خشم ـ شہوت ـ حرص وغیرہ) را چرا نہاد؟ لیکن نمیدانند که اینها ضروریات بقا و ترقیات انسانی هستند ـ اگر انسان از خشم خالی می بود صورت مقابلہ دشمنان چه طور می شد؟ اگر حرص و دنیا طلبی نمی داشت کارہای بزرگ از دستش چسان سر می زدند ؟ این سخن دیگرست که بعضی اوقات انسانها استعمال این قوتہا را بی محل میکنند ازین ست کہ مجاہدہ حضرات صوفیه برای محو نمودن این اخلاق نمی باشد بلکه تمام تر همت خود را درین راه صرف میکنند ملکه که از ان این قوتها بمقامات صحیح خود صرف شوند پیدا گردد ۔ ہر نفس بدی نیک شود عرفان را گر بشناسی حکیم صاحب شانرا