Page 240

۲۳۱ چون بازنگر د سوی او چشم ؛ ناگاه سکندرش بصد خشم گفت ای شده غول این گذرگاه غافل چه نشسته درین راه بهر چه نکردی احترامم ؛ آخر نه سکندرست نامم پیر از سر وقت بانگ برزد گفت این همه نیم جو نیر زد نه پشت و نه روی عالمی تو یکدانه زکشت آدمی تو ؛ دوبنده من که حرص و آزند بر تو همه روز سرفرازند با من چه برابری کنی تو چون بنده بنده منی تو لیکن چون این واقعه فرسوده شده بود بدین‌وجه نظامی و سعدی بجای آن مثالهای تازه بتازه را پیش نمودند، سنجر بزرگترین شاهان سلجوقی است، یک ضعیفه بجام سپ او را گرفته سخنان از او گفته و خیلی درست میگوید این واقعه را نظامی در مخزن اسرار چنین می‌نویسد سه پیرزنی را ستمی در گرفت دست زد و دامن سنجر گرفت کای ملک آزرم تو کم دیده‌ام از تو همه سال ستم دیده‌ام شحنه مست آمد در کوی من زد لگدی چند فرا روی من