Page 130

۱۲۳ از هلاکم هردم اظهار پریشانی کند این سخن تا بهر تسکین دل ناشاد است نامه بمحبوب واقعاتیکه در وقت نامه نوشتن بمحبوب پیش می آید آن یک عالم جدا است و یک یک ذره اش را شعرای ما سیر کرده اند ۱- عالم شوق است که یک یک سخن را صد صد بار می‌نویسد - بجانان نامه هرگز عاشق بیمار ننویسد که از بی طاقتی یک حرف را صد بار ننویسد ۲- اکثر واقع میشود که در نامه‌های دیگران ذکر معشوق می‌آید - به غیری نامه ننویسد اسیر عشق کردن بگردد بیخود و صد جا حدیث یار بنویسد ۳- اگر نامه یار دیر میکند عاشق بخیال می‌افتد یا در زندگی من شبهه دارد که نامه نفرستاد - نمی داند که از درد فراقش زنده ام یا نه ازان هرگز سلامم آن فراموش کار ننویسد اداهای جورناک معشوق ۱- تا مرا در نظر مدعیان خوار کند هرچه گویم بخلاف سخنم کار کند سخن مدعیان را کند از من پنهان و انچه از من شنود بر همه اظهار کند ۲- بعد از مدت دراز حال عاشق را جویان میشود مگر ظلم این است که آن هم از وظیفه میرسد