Page image — the source of record
Machine transcription
۹۳
غزل فارسی را تصوف خیلی بلند کرد
مبدا کشش عشق حسن است. یعنی جائیکه حسن است این
کشش هم ضرور است و هر قدر که حسن کامل تر بود همانقدر این کشش
هم سخت تر و قوی تر می اید و چون حسن کامل صرف حسن شاهد حقیقی است
پس عشقی که باو تعلق دارد کامل است و بس. همین جذبه و اثر یکه در شاعری
حضرات صوفیه دیده میشود کلام دیگران شائبه ان ندارد. مطلوب حضرات
صوفیه عموما شاهد حقیقی است پس عشق شان از هوا و هوس پاک بوده
خیلی قوی و مشتعل میباشد
هويدا است که کمال شاعری عشقیه بعشق حقیقی موقوف است
وان مخصوص است بتصوف ـ و شاعری صوفیا نه بنسبت فارسی
در زبانهای دیگر کمیاب است لہذا هیچ زبان در شاعری عشقیه (غزل)
بزبان فارسی مقابله نمی توان کرد
خصوصیاتیکه شاعری صوفیانه دارد بقرار ذیل است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.