Page 86

(٨٥) ترجمان ابتدا بمحاوره نموده گفتم ـ آیا شما مگر انسانرا میخورید؟ گفت ـ چه کنیم ، تقدیر الهیست! -١١١- گفتم ـ په په! چسان تقدیر الهی؟ الله از خوردن انسانها یکدیگر را گاهی خوشنود نمیگردد! گفت ـ پس ما را که آموخت که گوشت همدیگر خودمان را بخوریم؟ غیر از اله دیگر کسی هست؟ چنانچه خرسها و گرگها و پلنگها را خدا آموخته است ما را نیز که ازانجمله ایم خدا آموخته است. گفتم ـ این چه سخنی است که تو می میگوئی؟ آیا بدین عمل ترا کدام کس امر نمود؟ گفت ـ خدا ، زیرا اگر او امر نمی نمود ، گوشت خورده نمیتوانستم و چون برای خوردن سنگ وخاک امر نکرده است نمیتوانیم که از ان چیزی بخوریم. چونکه انسان هر کاریکه میکند البته آن را الله امر کرده میباشد ، و هر کاری را که نمیکند مطلقاً الله نگفته می باشد. پس ازین سخن وحشی چنان