Page 45

۳۸ زندگانی گوئی خواب و خیالی است آدم چو صراحی بود و روح چومی قالب چو نئی بود صدائی درنی دانی چه بود آدم خاکی خیام فانوس خیالی و چراغی دروی تعریض بر رشوه و حرام خوری افتاده مرا بای و مستی کاری خلقم زچه میکند ملامت باری ایکاش که هر حرام مستی دادی تا من بجهان ندیدمی هشیاری شاد باش و غم جهان مخور برخیز و مخور غم جهان گذران بنشین و جهان بشادکامی گذران در طبع جهان گر وفائی بودی نوبت بتو خود نیامدی ز دگران مناجات یارب بدل اسیر من رحمت کن بر خاطر غم پذیر من رحمت کن بر پای خرابات رونم بخشای بر دست پیاله گیر من رحمت کن فلسفۀ آفرینش تواضع پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است گردنده فلک برای کاری بوده است زنهار قدم بخاک آهسته نهی کان مردک چشم نگاری بودست