Page image — the source of record
Machine transcription
۲۲
زبان را بدشنام بکشاد گفت که کس را خردنیست با مغز جفت
بدینگونه دشمن میان دو کوه سپه چون گریزد زمان هم گروه
طلایه بگفتم که بیرون کنند در و راغ چون دشت هامون کنند
شناسر بآسائش و خوابگاه سپردید و دشمن برنج و براه
تن آسان غم و رنج بارآورد چو رنج آوری گنج بار آورد
چه گویم که روزی تن آسان شوم ز تیمار ایران هراسان شوم
برآشفت با طوس همچون پلنگ که این جای خوابست یا دشت جنگ
ازین پس تو هومان کلیاو را چو پیران و مین پولاد را
نگه کن برین دشت از کشوری تو از کشوری رستم از کشوری
اگر تاب دارید جنگ آورید مرا زین سپس کی بچنگ آورید
چو پیروز برگشتم از کارزار تباه شد همان کرده فرجام کار
طلایه نگه کن که از خیل کیست سرآهنگ این دوده را نام چیست
چو مرد طلایه بیابی بچوب همان در زمان دست پایش بکوب
درین پانزده بیت محض دو کلمه ( طلایه و غم ) عربی است و باقی الفاظ همه فارسی همچنین در ابیات ذیل الفاظ عربی نهایت محدود باشد .
( ٢٥٥ ) شماره فارسی امسه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.