Page image — the source of record
Machine transcription
٦٠٤
پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت ضعف تن از تحمل رطل گران گذشت
وضع زمانه قابل دیدن دوباره نیست رو پس نکرد هر که ازین خاکدان گذشت
در راه عشق گریه متاع اثر نداشت صد بار از کنار من این کاروان گذشت
از دستبرد حسن تو بر لشکر بهار یک نیزه خون گل ز سر ارغوان گذشت
در کیش ما تجرد عنقت تمام نیست در قید نام ماند اگر از نشان گذشت
مضمون سرنوشت دو عالم جز این نبود کان سر که خاک راه شد از آسمان گذشت
طبعی بهم رسان که ببازی بعالمی یا همتی که از سر عالم توان گذشت
بی دیده راه می نتوان رفت پس چرا چشم از جهان چو بستی از و میتوان گذشت
بدنامی حیات دو روزی نبود بیش گویم کلیم با تو که آنهم چنان گذشت
یکروز نضر بستن دل شد باین آن
روز دگر بکندن دل از جهان گذشت
نه همین می رمد آن نو گل خندان از من میکشد خار درین بادیه دامان از من
مصرع دوم مقفی کلمه هم است تار بطین هرد و مصرع بهتر صورت میگرفت
بمن آمیزش او الفت موج است بکنار در کنار من و پیوسته گریزان از من
گر چه مورم ولی انحو صله را هم دارم که ببخشم بود از ملک سلیمان از من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.