Page image — the source of record
Machine transcription
۱۷۷
به بست نطق مرا سخت باد وزان بستن کشود بر من هم دوست طعنه هم دشمن
کرا گماز که چو من مستعاره پردازی بصد زبان فصاحت بیان شود الکن
ازین قیاس ناغور کن که قدرت کیست میکه و چکله چنین قطعه ادا کردن
چیز جهز زبان خنوری گردید مرا بیزم شهنشاه خوش عیار سخن
یکی ربونی طالع که دانم از اثرش بهر دیار مترجم بگونه گونہ محن
وگر زیارتی نشه که نامش را نمیتوانم از شرم بر لب آوردن
ادا صریح کنم تا گمان می نبری چرا که خسته ام از می بهفت آمیزن
مفرحی زده بودم بقصد گفتن شعر عروج نشه او کرد هر چه کرد بمن
بیزم پادشهم زان زبان نصیب گردید که گشته بود مرا خشک زان زبان دو هن
طالب پیش ازین چندی مهردار اعتمادالدوله هم بود و اخیر اسر بدین خدمت
فرونیاورد و مستعفا خواست و قطعه بمعذرت نوشت :
ز شاعر شناسنجی اید نه خدمت که بلبل نوا خوان بود شکاری
خصوصا چومن شاعری کز تجرد بروحانیان رسیده مقداری
منت بنده و اعتذار تقدیم بخادم کنون مهر خود می سپاری
چو مهر تو دارم چه حاجت بمهرم مرا مهر داری به از مهرداری
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.