Machine transcription
۱۷۸
طالب یکسال پیش از وفات جهانگیر در عین جوانی سنه ترک حیات گفت
وبقول شعر العجم در سن بیست ششته ملک الشعرا گردید و بدین حساب بیست و
هشت سال عمر یافت.
طالب شاعر رنگین سخن است بزبان شیرین او غزل را بیشتر لطافت
بخشید و در عهد او شعر تخصیص غزل وانی و نزاکت و تاثیری دیگر پیدا کرد
که این نزاکت در غزل شعرای پیشتر از همانند عرفی و ظهوری و غیره یافت نمیشود
ندرت تشبیه و لطف استعاره را بمنتہای نزاکت رساند که گوئی درین
وصف متخصص گشت شعر العجم مینویسد که : نور الدین جہانگیر در دقایق شعر فهمی از
از نقادان فن بود طبع شعر سنجد کمال داشت این بیت از وست:-
ساغری بر رخ گلزار میباید کشید ابر بسیار است می بسیار میباید کشید
پس از امتیاز بخشی این پادشاه طالب را بملک الشعرائی رتبه طالب اور شعر میتوان
قیاس کرد : آری مانند صاحب استادی از غزل او استقبال و از کلام او تمجید
میکند:-
جواب آنغزل طالب است این صائب کز دست روی سخن گستران ربایدنی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
