Page image — the source of record
Machine transcription
۱۷۸
نامور گردید تزک جهانگیری می نویسد : درین تاریخ طالب آملی بنجابت ملک
الشعرائی خلعت امتیاز پوشیده اصل او از آمل است چون رتبه شخص از ممکنان
در گذشت در سلک شعرای پای تخت منظم گشت .»
طالب سخر قین بار که بحضور جهانگیر میرفت مفرحی بجهتۂ رسائی دماغ خورده بو
زور نشه حواسش را معطل ساخت چنانکه گنگ مانده یک حرف هم زده
نتوانست و دیانت خان که واسطهٔ پیشین حضور گشته بود از پادشاه واعیان
حضور سخت شرمیده طالب که بمسکن بازگشت و نشه از سرش پرید ازین
روی داد ندامت کرد و بعذر خواهی قطعه مطول بخدمت دیانت خان نوشت
ابیات ذیل از انست :-
چه لطفها که نمودی و می نمائی نیز بهر غریب و مسافر علی الخصوص بمن
نخست انکه چو در غربتم نظر کردی بمهر بردی از خاطرم هوای وطن
چهارم انکه بزرم نشستنم بردی چو دل پهلوی خود ساختی مرا مسکن
بیاد شاهم سرگرم گفتگو کردی بمهر دیدمی خفاش را حریف سخن
تُوانچه باید کنوی ولیک طالع شوم بدستیاری گردون نفاق زد بمن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.