Page image — the source of record
Machine transcription
۱۳۳
وله
ما را ز تو چشم بد ایام جدا کرد چشم بد ایام بگویم که چها کرد
با چشم و دل سوختگان سوز فراقت آن کرد که با روشنی شمع صبا کرد
زلفت بسر خویشتن حالت مجذوبی هر یک چه دهم شرح که با من چه جفا کرد
بی نور جمال تو نظر پرده نشین شد بر مردم و بر خویش دریده فرا کرد
چشمم ز جهان داشت غبار غم دوری دیدار تو آن هر دو مبدل بصفا کرد
عمری که رود میتونی بایدم اکنون میبایدم آن عمر دگر باره قضا کرد
بر بوی تو جان رفت ز کوی تو نیامدم جانی دگر آور و صبا در تن ما کرد
با اینهمه با باد بگویم که شنیدم کو رفت حدیث سر زلفت به صبا کرد
از خون دلم دیده چنان گشت که مردم زنگیوشه بدانگو ننهد دو دوشا کرد
من در غم آنم که خیالت بچنین جا چون آمد و چون رفت و شب آنجا چها کرد
المنة لله که دگر بخت من از خواب بیدار شد و دیده بدیدار تو وا کرد
وین چشم رمد دیده من سرمه اقبال از خاک در خسته خورشید لقا کرد
شگوفه
کجائی ای زنیمت دماغ باغ معطر بیا که باغ بشمع شکوفه گشت منور
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.