Page 369

(٣٦٤) الفاظ ظریفانه آن خود آنان بخندند و خطی بر دارنده عیوب دقیق ومستور و مخفی آنچه در زهاد، وعماء، و واعظین می یابیم در فرقه دیگران کمتر می بینیم چنانچه امام غزالی (رح) در احیاء العلوم این عبارت را بفصیل مینویسند، ولی در صورتی که این فرقه دائماً قدر ومقدرت را بهم رسانیده اند، عجیب آنست که اظهار عیوب ایشان سخن آسان نه بود حضرت امام غزالی که از گفته خود نتیجه بر گرفتند اینست که در معرض خطرات جسمانی در افتادند و دیگران درین باره همتی بهم نرساندند، بزیان نظم خیام پیشتر از همه خیام درین مرحله اقدام وجرأتی بهم رسانده، وبعد آن شیخ سعدی بزمزمه های خوشنوا چیزی چیزی میگوید مثلاً. ؎ محتسب در قفای رندان است غافل از صوفیان شاهد باز برو نمیرود از خانقه یکی هشیار که تا شحنه بگوید که صوفیان مستند گرکند میل بخو بان دلمن خُرد مگیر کاین گناهیست که در شهر شما نیز کنند ولی بآن دلیری و آزادگی باکی که حضرت خواجه این مسئله را بیان علان میفرمایند، امروز دیگر برا قدرت و جرأت نبوده. ؎