Page 332

( ۳۲۷ ) ساقی بهوش باش که غم در کمین است مطرب نگاهدار همین ره که میزنی بیا که رونق این کارخانه کم نشود ز زهد همچو تو نی یا زرند همچو منی ما مرد زهد و تو به وطامات نیستیم با ما بجام بادۀ صافی خطاب کن زان پیشتر که عالم فانی شود خراب ما را بجام بادۀ گلگون خراب کن در حرف باران باین اشاره که دنیا را بجز جلوهٔ چند روزه فروغ و اساسی بیش نیست، درین مذاکرات و مباحثات کوشیدن بحاصل است بلکه خروشیدن است، بخور و بنوش ببخش و بپوش و ازین گذرگاه بگذر، بی شبهه مضامین بحسابے درین حساب روایت و حکایت کرده اند که تمام کائنات شاعری خیام بر همین ے مضامین نهج است الجاهل دليله، امّا حقیقتاً جوش و خروشی که از بیان حضرت دگر خواجه هویدا و عیان است شهرستان شاعری و ادلستان پهلوی را ازان آثار خالی می یابیم ، ه شراب تلخ ده ساقی که مرد افگن بود زو که تا لختی بیاسایم ز دنیا و شر و شور کمند صید بهرامی بیفگن جام می بپیمای که من پیمودم این صحرا نه بهرام است و سال نی گورش می دو ساله و محبوب چهارده همین بس است مرا صحبت صغیر و کبیر