Page 328

(۳۲۳) یک رند پیر مستی را بخود معلوم نموده بعد از ان جوشش و خروش مستی او را به پیمانه عقل سنجید، ببنیم که در دل و دماغ خود چه آرزوها و تمنا دارد ، که بر اظهار آن مستعد شده بے پروا ومستانه وار ندا میکند که مرا از ننگ نام خیالی نیست و ای بسا قدح بر قدح و جام بر جام بنوشان و خوف کسی را بر خاطر مگذران چرا که تا بد نمی دانند که در آئینۀ جام چه عالم به نظر می آید ، و مطربت بگو که ترانه نغمه حكومت مرا بر تمام عالم بخواند ، اینکه امشیر با خاک یکسان شده است امروز چرا غلغله را بدنیا نیندازیم و اینکه تو مرا حقیر می پنداری به میخانه آئی تا ببینی ، بدانی که چه شان و شرف دارم ؟ جامیکه در دست ماست بصور جمشید هم نمیرسد ، آن باده روز پشته این شراب نیست منم بلکه از مدتیست که فلک هم با من غلغله ما دوار است ، واعظان و زاهدان که اندرز دانی با خود نمائی کرده غوغا را سوگند است که هر چه میگویند از من مسکین شنیده اند خوب است اگر این عالم را برای خیال خود کافی نمیدانیم بیا تا آسمان را