Page 266

(۲۶۱) شاخ را باغ نقشبش دم طاوس شکا غنچه را باد بشکل سر بغبغا آورد لاله را در دامن کوہ آتش موسی نمود شاخ بیرون زگریبان ید بیضا آورد از بی خشم گل بلبل شیرین گفتار نغمه باربد و صوت نکیسا آورد سر و را باد صبا منصب بالا بخشید لاله را لطف ہوا خلعت والا آورد صبح گاهی که صبا مجمره گردان باشد گل فرو کرده دران مجمره دهمان باشد جامه سرو ز استبرق و سندس با فند کمر کوه زپیروزه و مرجان باشد میکند باد صبا لطف چمن را در خواب ور نه مهد شجرش بهر چه جنبان باشد آبی رود نوایای ترو تازه زند مرغ بر عود سحر ساخته الحان باشد (۲) آفرینش مضامین دقیق و تر سخنهای لطیفی که از کلام نامه های متقدمین و متأخرین است مثالی چند بنویسیم. ۵ در درج و عقیق لبت نقد جان نهان جز نفس بود بکجای نهان نهان قفلی زلعل بر در آن درج زد است خالت زغنبر آمد و مهری بران نهان باریک ترزمو کمرت را دقیقه ناگاه در دل آمد و آستش میان نهان یعنی بخیال کربند مضمونی بالا آمد که از مو باریک تر بود و کمربند ان را نام میان یاد کرد و اصل مقصد اینست که کمر معشوق در حقیقت نام طوطی