Page 261

(٢٥٤) نماز شام دوشنبه شب رجب بود که نقد عمر به یکدم چو صبح کرد نثار بساط دار قرار ست سال تاریخش چو کرد میل بسوی بقاء دار قرار در این زمان ناصر بخاری شاعر مشهوری بود و اوضاع درویشانه داشت در اثنای سفر حج به بغداد آمد آنگه شهرت سلمان عالمگیر شده بود ذوق مصاحبه او دامنگیر شد، چنانچه سلمان روزی بر کناره دجله به سیر عالم آب مشغول بود که ناصر را فرصت و موقع بدست آمده خود را بدانجا رساند سلمان بعد از ادای سلام و علیک نام و نشان پرسید ناصر گفت شاعری هستم سلمان فی البداهة این مصرع را خواند دجله را امسال رفتار عجیب مستانه ایست ناصر بلا توقف باین مصرع جواب گفت . مصرع پای در زنجیر و کف بر لب مگر دیوانه است سلمان او را در بغل گرفت و تا چند روز مهمان خود داشت . ناصر با وجود کمال استادی دم از شاگردی سلمان میزد . عبید زاکانی یعنی پیشوای هجوگویان شیراز رجال همان له تفصیلات آن در طراز عامره تحریر است ۷۷ گفته میشود .