Page 243

(۲۳۸) طوطی آغاز شعر خرد کرد روی گل در شکر گرفت نمک قبل برون آمد بیمار دستم ار خرد دعوای شعر بیدل زیبا در فوق سابق از ین بقلم اور دیم که دعو پدا لاحدت میرسیت که بصد ها تشبیها جدید ایجاد کرده و این دعوای دعوا کی بدیهی ست کاپیچ یکا زغزلها ی شانرا ایچنین نمی یا بيم که تشبیهی حد یدسی بلا برای ثبوت این مدعا تکلف نباشد، چنانکه مثالی چند در ذیل منویسیم :- ه زلف او پهلوی خال لب او گوئی از شهد مگس میراند ترود مه در اوج در شب تا تا ز زلف تو نردبان نبرد ان شهید در خون آلگود خویش بدل منمباش کاین برقی هم مست هراز و همی برد و وان دست هما چون کف تو بر و از لاله خام خونر کف دستی که چندین بام صهبا بر گرفت به پیرا یه مضمون مذکوره را دانش مشهدی تعجیپ تر و لطیف تر پيدا تبدیل کرده میگوید . ع دیده ام شاخ گلی بر خویان سیه رو کا میتوانستم بیدستان نقد ساغر گرفت غلام نرکس بستم که با مد دو پگاه قدح بدست گرفته از خواب برخیزد گلستان نسیم سحر یافته است صبا غنچه را خسته دریافته است چنان خواب دیدست نرگس بخواب کر کویا یکی جام زر یافته است