Page 233

(۲۲۸) ? سند اعتبار چيست .ه /ا کیست جانا اگر شبیست همین بر د من نهم خود را نجوا بیا نه و بگو کاین فغانان دل من مست بود و قصه بدست گهی ز انجام و که ز آغاز می گفت ست اندک اند ک گهی با یار بودن خوش بود و ریگر درد بسیار بودن هم خوش آ ست تو شبیته مینمائی به بر که بودی دیشب که هنوز چشم مستت اثر خمار دارد مست آن دو غم که شبی کوی شم دیدی گفت کیست این گفتند سکیں گذر میکنید جان با دنداند مکن بدرد و سه بود گویم که یکی دیگر بگوئی تو که نتوانم وعدہ بخواهم و در بند و فانیز نیم غرض آنست که باری بتقاضا باشم مكالمه عمومى يوميّه محاصله صوص مولا مده شعرا و اہل فن عموماً رتبۀ کلام خود را از مکالمۀ معمول برتر میشمارند و این خیال نتجه بخشید که یک جدگانه زبانی هم رسیدہ که بنام زبان علمی یاد شد چنانچه اگر مذاکرات روزمره سعدی و نظامی بقید قلم می آمد یقیناً کلا نه عبارات بوستان و سکندرنامه ظاهراً بطرز جدا گانه می بود، گرچه در این زمان نسخه از گفتگوی