Page 230

(٢٢٥) بطرز دیگر بیان میکند . ه جان نظاره خراب ناز اور زندان پیش ما به کوسست ساقی پر دید پیمانه را و وحشی یزدی ازین خیال طرفه و لطیف تر خیالی بظهور میرساند. شراب لطف بر در جام میر یزمی بینم که زود آخر شود این با ده دراین خمارا البته عموماً در تقدم و تاخر الفاظ نزاکت و لطافت عبارات خوشتر و بیشتر میشوند . ه چشم بد دور انچنان روئے که از چشم دور نتوان کرد مردمان بر من بیهوشی من حیرتند من برانکس که ترا بیند و حیران نشود گفتنش ناخوشس چرائی خسرو! چون کنم؟ آن قد و بالا خوش است گفتم که ببین تر اسلام گویست گناه من همین است دهنت ذره کم از ذره است رخ ز خورشید ذره کم نیست ایهام یعنی از الفاظ ذو معنیین نکته آمجینی بهم میرساند زبان شوخ من ترکی و من ترکی نمیدانم چه خوش طعم دیا اگر او گون بانش دردمانم پیش ازین بر خودم یقینی بود که دلم هیچ دلستان نبرد تو ببردی مه یقین مرا بطریقی که کس گمان نبرد