Page 225

(٢٣٠) افکار اوست امیر این اوراق را دلکشتر ازه بنده می میکند. غصه ام میکشد اما سخن جبرگو وه چرا گوئے انرا کار که نتوانی کرد حسد میبرد ایدمن بعقل و دانش خسرو بیا تا بر مراد خاطر خود طعنه ای کنیمش در قیدک امیر تصویر عبرت مصور رنج والم دلستانه این بهتر که خواهد کشید، عاشق، که مسلماً با عقل و فهم و فضل و کمال است، و در عالم عاشقی همه صفات را از دست داده بحال خود می بیند و می پندارد که دشمنانم بکام خود رسیدند، ملاحظه کنید که این مفکوره را بچه سلیقه موثر ادا کرده اند . ۵ جان من دیدی در جانی هنوز درد با دادی درمانی هنوز گفتی اندر خواب گو رو خود نمائی این سخن بیجار گو کاشانه خواب نیست غمزۀ تو بر دل سلطان زند ورنه رنجی بر دل درویش اینجا کشیده ور نه رنجی ، بجهاندازه خشوع وخضوع عاشقانه را اظهار میکند . ۵