Page 209

(٣٠٤) از من بکه می بری حکایت با خود ز که میکنی شکایت درگوش که ناله میرسانی در پای که قطره می فشانی بازار تو در کدام کوی است سیلاب تو درکدام جوی است مدعا اینکه معشوق اینقدر نمیداند که عاشق از کریه و زاری در ذل و بیقراری چاره ندارد اینجا غرور معشوقانه سوالاتی بهم میرساند که تو پیش که میگریی و بکه درد دل میگوئی و بنالی و نام مرا به نزد که بزبان می آری البته این شیوه خلاف راز داری و معشوق پرستی است امیر خسرو بود که این خیالات صحیح و جذبات حقه را بکمال خوبی ادا کرده آئینه اسکندری کارکتر موثر معلوم میشود ولی درین کتاب نیز مذاق خود در اوقات طبع آزمائی با نظامی دوش بدوش میرود، چنانچه نظامی قصه بزم آرائی سکندر و بت چینی را بآب و تاب زیاد ایجاد میکند و خصوصاً در موقعیکه دلها با بر هر نکته و گفته سکندر ترجیح خود را باثبات میرساند استعداد و رنگینی طبع را بکار برده.