Page 177

(۱۷۲) امیر کسی انکار کرده نمیتواند ولی بیانات مذکوره فوق را خالی از مبالغه نیز گفته نمیتوانیم چراکه چهار پنج لک اشعار چنانچه کیفیت دارد چنانچه در زمان قدیم اسطر را میگفتند و استعمال نیست آن بغایت کثرت مروج بود ازین رو اگر اقسام قصا امیر را چهار پنج لک بدانیم عجبی ندارد و اینست که عموماً بیت و شعر را مرادف دانسته بجای بیت شعر نوشته اند علاوه برین و عذری نیز دارد که چون کلام هندی امیر مدون نیست برای مبالغه بسی اتفاقات واقع میشود بهر حال از تصانیف امیر انچه پیدا امروز موجود میشود آنهم بسیار است و ازین قرار است * دیوان تحفة الصغر در دیباچۀ نگاشته اند که از مهله و لتر بین دیواناست * محدود و مقید . * امیر در دیباچه های هریچهار دیوان خود در خصوص تصنیفات چیزی چیزی نوشته اند چنانچه دیباچۀ تحفة الصّغر وغرّة الکمال را فی الحال در نظر دارم و از دیوان های دیگر خوانده ام ولی بعین ساخت حاضر نیست و در این باب هر انچه مینویسم از ملاحظات داکتر ریو (آر آئی ای وی) ماخوذ شده که او به کتب خانه برتش میوزیم فهرست آنرا نوشته و تسلیم کرده و ازین اخبار احسان مند و منت دار مولوی عبد القادر پروفیسو کالیج پونه بوده ام.