Page 122

(۱۱۷) شیخ در ج غزل ساخت انیست که مینویسیم ، اول شعراے که قبل از نظام شیخ گذشته بودند از در دعشق اثری نداشتند نبرده بودند و بعضی ازان ها که ابتداء باین سلسله دستی نمردند و چند این شیوه را حسن سخن دانسته بکار آوردند ولی آنہم ظاہراً الفاظی بود که بیش ازان چیزی نداشت ، در عهد شیخ دلیرانہ کہ جذبات شجاعانہ ملے بغنا رسیده و شیخ که فطره از حسن اتفاق فطرۃ داراے این صفت بود همه دورہ حیات را از تعلق دیو به آزاد می بسر برده بدان سبب شجاع و گرمی و تیزے این جذبه همچنان مشتعل مانده حالا شعلہ ہاے همان تتش است کہ از زبان بیانش سر میزند گر اینکه از جور و ستم و ہجری و بیوفائے معشوقان صدمات جان گداز ہی را متحمل شده جھد و از تبجهت سینه شان را تشکدہ سوز و گداز گفته اند ابیات ذل دریں ابواب این گداز کند در را تشخیص کیفیت و اندازه رانه شان میدانید . ہ خبر ما برسانید بمرغان چمن که هم آواز شما در قفسی افتادا گر دلے داری بدلدار سپا ضایع آن کشور که سلطانانیست