Machine transcription
(۱۱۹)
چند اشعار می نگاریم که طرز روش شان را بدانند :-
غزل از طبع (محمد بن نصیر) ه
گل که شایان باده بود رسید آمدن وعده داده بود رسید
جنگ لاله گذشت با شکر گل گر چه پس تر فتاده بود رسید
سرو از اد بهر سوسن راست منتظر ایستاده بود رسید.
لاله رفت ارچه پادر گل بود گل اگر چه پیاده بود رسید
منکلام (صفی)
چه در دیست اینکه عشقش نام کردند در و آشوب خاص و عام کردند
هر انچه در زمانه درد دل بود یکی کردند و عشقش نام کردند
خرا با شیست اندر عشق کاینجا زخون دل می اندر جام کردند
یک ساغر در آن میخانه ما را چنین سر مست و بی آرام کردند
وله ایضاً
فتنه با بر دلم انبار مکن گو نکنیم بار با کرده این کار مکن گونه کنم
شیخ کلا در صفائی و سادگی شعر زحمتی نکشیده و زبان بیانیکه
مروج وقت بود مصفا تر شده بود ولی مضامینیکه
در علوم اسمیم مجله الله جان ۱۲۰۰ باشه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 121 of [Shiʻr al-ʻajam]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0798/00121.jpg)