Page 234

۲۳۱ مسائل هر روزه این تذکرات ظاهر میکند که بسیار معلمان در گرفتن کارے از شاگردان شان ناکام می مانند. "معلم از حد زیاد عیان است" همه "تکلم را او مینماید" "همه آلات را او استعمال میکند"، " شاگردی را میگوید که یک سوال حل کند پس خودش حل میکند" همه امثله را خودش ترسیم می نماید. وغیره نقص درین کار این است که طلبه ایجاب و ارجاع بر درس خودے ورزند و آن را از خود نمی انگارند- طلبه ابتدائی و عالی هر دو اینقدر تجربه داشته می باشند که دروس خود را بنظامات تفکر و عمل سابقاً قایم شدگی خود تطبیق بدهند. لهذا باید اکثر دروس خود در جماعت خود شان حل کنند آنها یک علل طبیعات را ادراک کرده نمی تواند تا که خودشان برای اجرای آن همه آلات را خودشان ترتیب ندهند ورنه از منظریکه از آن تجربه پیدای شود بیخبر می مانند : پس این تدریسیکه معلم گفته برود و متعلمان روز بروز در نشین های خود محض نشسته باشند بسیار بیکار است مقصد غائی در تدریس طبیعات یا دیگر سائنس در مکتب عالی وغیره باید البته این باشند که شاگرد مظاهری را تاویل کرده بتواند که بیرون مکتب واقع می شوند. باید او دلالت کرده شود بدین اینکه واقعات تتنوع بی انتها دورش اند و عقب آنها قوانین واصولاً