Machine transcription
مسائل هر روزه ۱۶۶
فیصله شد که باید غلطی های هجا از تحریرات کشیده شود و بجماعت های متعدد
یک فهرست یک و نیمصد کلمه داده میشد و بعد از پانزده روز امتحان
شانرا میگرفتند این را کافی پنداشتند که بطلبه انتباهی داده شود که
خوب سعی کنید ورنه در این مضمون مشروط مانده اثر قبیح برای
شان داده خواهد شد. طلبه عموماً آن کلمات را پیش روی خود گذاشته
یک کلمه را می دیدند و آنرا زیر نفس تکرار میکردند تا یقین شان
میشد که حالا از دست ما بدر نخواهد شد. اکثریت طلبه اراده کلمات
را بنوشتند و کسی فکر ایشان نداد که این طرز را تعقیب نمایید. معلمها
چنان کردند که هر دو طرز خوب بود بشرطیکه زحمت سخت بکشند
اکثر کلمات مقایسه و بعضی کاملاً نو بودند- البته بسیاریشان را در
مکتب ابتدائی حفظ کرده بودند اما بسبب ترک استعمال تقریباً
همه از یاد رفته بودند - یک متعلم هم یاد نداشت که ربع آن کلمات
را آنها در مکتب ابتدائی آموخته بودند، و دیگران بیاد آورد
نتوانستند آیا اکثر شانرا کدام وقت یادگرفته بودند- عملاً تمام
کلمات آشنا کم و بیش مینمودند لیکن چون از طلبه پرسیده
شد که آیا آنها آشنا بودند ازین سببکه آنها را خوانده بود
یا ازین جهت که آنها را هجا کرده بودند- آنها اولاً گفته نتوانستند
اما بعد از تفکر برین نتیجه تامل شدند که آنها را دیده بودند
نه که آنها را کدام جای نوشته بودند - دو غلطی بزرگ این
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
