Page 124

۱۲۱ مسائل هر روزه آنها واقعاً هیچ موقعیت ہای را بتصور نمیآوردند که معلم پیش میکرد . او بظاهر گاہے یکبار هم بخیال نمیآورد که درازی یک گز را خواه به تخته یا بکشادن بازو ہای شان ، یا بدیگر طریق نشان بدهند. این برایش ضروری خطور نکرد که بچه ہا را بگوید تا یک خطی بکشند که یک انچ دراته ، یک فٹ دراز و همچنان باشند . مقصد خاصش همین بود که بچه ها بیانات لفظی را یاد بگیرند و آنها را بموقعیت ہای رسمی اطلاق بدهند که او پیش کند ، اما این موقعیت ها حقیقتاً ہیچ علم پیمانه واقعی را نمیخواست بلکه محض علم الفاظ میطلبید تدریس اوزان و مقیاسات ہر قسم که دران با واحد ہای قیاسی واقعی معامله نشود ، ناقص است چه درین طریق چون آنها سوالی را حل مینمایند . نتیجه را در ا معانی مسافه واقعی بفکر نمیگیرند ، یا رقبه ، یا وزن ، یا جسامت پیمانه مذکوره را بخیال نمیآرند البته اگر شاگردی تجربه واقعی استعمال واحد ہای قیاسی پیمایش را دار است و از واحد ہای ادنی ، اعلیٰ ساخته میتواند . آنگاه او باید تجربه داشت در حل کردن بسرعت سوالاتی را که در آنها فقط عمل مینمایند بدون اینکه هر چیز و نتایج را سعی کند که بتصور آرد . اما احتیاط باید کرد در سالهای آغاز که تفکر حسابی او معیّن و مادی باشد تا که او صحیحاً عندالضرورت ترجمه کرده بتواند نتایج