Page 328

۳۲۳ و همچنین از خیال بود نه جنگ بدم میآید، بسبب اینکه اعلیحضرت غازی که مرا تربیت نموده و بسیار دوست میدارد، هرگاه بمقابله دشمن یابر مهلکه عظیمی امر نماید، تا دم آخرین دران کار پیش قدمی خواهم کرد الا آن گریزی که مطابق فنون حربیه لازم بوده، و در حقیقت از بهر آمده گی حمله ثانی باشد که مردم کابل آنرا شیر غلط گویند، بجز آن هرگز قبول نخواهم کرد، و این بودنه را من بر وزها در دست خود گردانیده، آب و دانه ویرا بر وقت لازم داده باشم، و اوبی قانون فنون حربیه، و بی اجازه من بگریزد چرا، اگر مقابله نمیتواند بیفتد، تا حریف زده زده او را بکشد، نالش کردن دبکمال ضعف و بیچارگی افتادن، و مردن هیچ نقصی ندارد، مگر تادم آخر دل بر همان خیال اول بودن لازم است، اما مرغ کلنگی را آفرین دار میگویم که تا قریب مرگ ایستاده میشود بنابران همت و شجاعت وی، رواز زحمت او نمی شوم، از از و بجز ظلم آوری هیچکدام اینکار ها نکرده ام