Page 83

(٧٦) به شاه اینست روی اری پنداشت ناکام خود راوی یکی پیر مرد اندران پوستیم ز پیران مردم شناس قدیم پسر را میگفت کای شاهد خرت را ببر با مدادان شهر که آن نانوا نبرد بر کشیبجت که تا بوت از پیش حاجی پست کمر بسته دار و بفرمان پو بگردون از دست جوریش برو درین کشور آسایش خرمی ندید و ندید چشم آدمی مگر کین سیه نامه بی صفا بدوزخ رو د لعنت از قفا پسر گفت راه در ازست و سخت پیاده نیا رم شد ای نیکبخت طریقی بیندیش و رایی بزن که رای تو روشن تر از رای من پدر گفت اگر پند من بشنوی یکی سنگک داش باید قوی زدن خبر با رکش چند بار پسر و دست و پهلوش کن در فکار که گرگان و مایه زشت کیش بکارش نیاید خر پشت ریش