Page 82

( ٧٥ ) مته بر جهان که بیگا نه ایست چو مطرب که هر روز در خانه ایست نه لاین بود عیش با دلبر ی که هر بامدادش بود شوهری تکوئی کر امروز چون در ست که سال کر دیکری او در دست وکر زورمندی کنی بفقیر همین پنج روزت بود دار کیر چو فرعون کی ترک تباهی کرد بجز طالب کو رشا می کرد شنیدم که از پادشا با نور یکی پادشه در کفتشی درر فزان ز بار کران پی علف بر وزنی و سکس شدی تلف چوشم کنند پندارد ر نکار هند بر دل کن خویش بار چو بام بلندش بو دجو دست کند بول و خاشاک با هم پیست شنیدم که باری بعزم شکار برون رفت پیداکردشیر ما تکا ور به نبال صیدی با نه بان شبش در گرفت و چشه بازنا